قسمت هجدهم

 

عنـوان دوم

مشركين مكه انبياء عليه السلام را عالم الغيب، مالك نفع و نقصان، مختار و شفيع قهري دانسته عبادت مي‌كردند يعني دعا و سجده، ركوع و اعتكاف ، طواف و نذر و قسم و غيره را براي آنها بجا مي‌آوردند به گونه‌اي كه تعظيمات ظاهري آنها اگرچه  مقابل بتهاي آنها بود، لكن مقصود آنها بتها نبودند بلكه خود ذوات مقدسه بودند و نمونه‌ي اين در اين زمان اشتغال بسياري از مردم به تعظيم قبور اكابر است براين اعتقاد كه هرگاه آنها تعظيم قبور اولياء را مي‌كنند اولياء شفاعت آنها را نزد الله تعالى مي‌كنند.

قسمت هفدهم ادامه از مبحث غلات

عنوان دوم

مشركين مكه تمامي كمالات و اوصاف و تصرفات معبودان خود را بالعرض و وهبي و تفويضي و عطائي مي‏دانستند.

مأخذ 1:  قُلْ لِمَنْ ما فِي السَّماواتِ وَ الأَرْضِ قُلْ لله . انعام / 12

ترجمه: بپرس كه از آن كيست آنچه در آسمانها و زمين است؟ بگو از آن خداست.

دعای پیامبر در حق گناه کاران

در جواب دوست عزيز در باب دعاي پيامبر در حق گناه كاران

قسمت شانزدهم

مقصد غلات

مقصد غلات[1](به ضم غ ) از اين التباس فقط اين بود كه بر شرك خود پرده بياندازند چرا كه مي‌گفتند ما تصرف و علم غيب بزرگان خود را برابر يا مانند تصرف و علم غيب خدا نمي‌دانيم بلكه كمتر و عطائي مي‌دانيم.

---

1- كسانيكه در عقايد مذهبي غلو كرده و از حد در گذشته باشند. دهخدا

قسمت پانزدهم.مسئله اله

اهميت مسئله‌ي إله

از حضرت آدم تا خاتم الانبياء صلي الله عليه و اله هر پيامبري كه آمده است، اين موضوع را به امت خود آموزش داده، كه خدا يكي است، و هيچ هستي ديگر به هيچ بيان و توجيهي إله نيست و بر همين منوال كتب آسماني اين موضوع را بيان كرده‏اند.

قسمت چهاردهم.سوال و جواب در باب شفاعت

سؤال اوّل: مشركين مكه به چه نوع سفارشي عقيده داشتند؟

جواب: عقيده به شفاعت بالمحبت داشتند زيرا كه آنها ملائكه را دختران خدا تصور ‌كرده، مي‌پرستيدند همچنين بقيه معبودان خود را نيز محبوب الله تعالى دانسته عبادت مي‌كردند.

قسمت سیزدهم

بحث شفـاعت

شفاعت بر سه نوع است:

1- شفاعت بالوجاهت: يعني از وجاهت و دبدبه‌ي كسي مرعوب شده با اكراه سفارشش را بپذيرد.

مثلاً: درباره شخصي دزدي ثابت شده و قانوناً او مستحق مجازات مي‌باشد، پادشاه نيز ظاهراً و باطناً اراده‌ي قطعي دارد كه او را مجازات كند تا كه در مملكتش أمن و امان برقرار باشد. دزد اين حالت را مشاهده نموده وزير يا مشير يا شخصيتي ديگر را براي سفارش نزد پادشاه مي‌فرستد، پادشاه هرگز نمي‌خواهد دزد را آزاد كند، لكن چنين مي‌پندارد كه اگر سفارش وزير و غيره را رد كند در مملكتش آشوب و فتنه برپا مي‌شود لذا از اين خطر مرعوب گشته با اكراه بدون رضا و خوشي مصلحتاً دزد را آزاد مي‌كند.

قسمت دوازدهم

عقيده اهل بدعت درباره تصرف و تدبير

احمد رضا بريلوي مي‌نويسد: « امور شرعيه حلال و حرام، و آرمانهاي هر دو جهان در اختيار پيامبر اكرم صلي الله عليه و اله مي‏باشد».بركات الامداد:ص8

نيز احمد رضا بريلوي مي‌نويسد: « تمام نعمتهاي دنيا و آخرت در اختيار پيامبر  مي‏باشند هر كسي را  بخواهد عطاء مي‏كند».الامن و العلي: ص 148

و نيز مي‌نويسد: « اولياء كرام بعد از مرگ تمام امور عالم را مي‏توانند تصرف و تدبير ‌كنند». الامن و العلي: ص 85 

قسمت یازدهم

 

توحيد در امور حقيره و مشركين مكه

مشركين مكه معتقد بودند كه مدبر واقعي و گرداننده تمام امور جهان الله تعالى است و به برخي از مقربين خود به علت رياضت و مجاهدت پاداشهائي عطاء مي‏فرمايد.

 

انعـام اول

مقربين بارگاه خود را اختيار تصرف نفع و نقصان مخلوقات را عطا مي‌فرمايد.

تفصيل:

1-‌ تصرف در تمام جهان نه، بلكه در مناطق مخصوص.

2-‌ تصرف در تمام كارهاي بزرگ مناطق مخصوص نه، بلكه در كارهاي كوچك و معمولي.

3-‌ تصرف در كارهاي كوچك نيز هر وقت نيست، بلكه تا زماني كه حكم مبرم الله تعالى درباره‌ي آن كارها نفياً يا اثباتاً نيامده باشد، از طرف الله تعالى به آنها اختيار تصرف داده مي‌شود.

 

قسمت دهم

 

سـؤالات و جوابات

سؤال اول: آيا علت مخالفت مشركين عرب با رسول الله صلي الله عليه و اله در اين مورد بود كه آن حضرت قبل از بعثت نزد مشركين متهم بكذب و خيانت شده بود (معاذ الله) كه آنها مي‏گفتند فردي كه داراي چنين سوابق سوئي بوده چگونه پيامبر شده است؟

جواب: قطعاً خير، پيامبر اكرم صلي الله عليه و اله قبل از نيل به نبوت مصداق عيني امانت داري و صداقت و برگزيده‏ترين انسان عصر خود بود. چنانچه نجاشي پادشاه حبشه از ابوسفيان درباره رسول خدا صلي الله عليه و اله پرسيد و چنين سخن آغاز كرد.

قسمت نهم

 

ملائـكه و مشركين مكه

مشركين مكه به ملائكه معتقد بودند.

حضرت شاه ولي الله رحمةالله عليه مي‌نويسد:« و قد كثر ذكر الملاء الاعلي و حملة العرش فى اشعارالجاهلية». حجةالله البالغة: ج 1ص235

ترجمه: و مشركين معتقد بودند كه خداوند صاحب ملايكه است. بحث ملاء‌ اعلى و فرشته‌هاي حامل عرش در اشعار جاهلي بسيار زياد بود.

 

قسمت هشتم

مقام صفات مذکوره ای که گذشت در مذهب مشرکین مکه

قسمت هفتم

بيانات قـرآن

بيـان اول

مشركين مكه معتقد بودند هر كسي را كه خداوند متعال مورد مؤاخذه قرار دهد هيچ كسي ديگر يعني أنبياء عليهم السلام ، ملائكه، اولياء كرام، جنات و بتها نمي‏توانند او را نجات دهند نه ذاتا و نه عطاءً. خلاصه اين كه مؤاخذه شده‌ي معبودان آنها را، الله تعالي، هر زمان بخواهد مي‏بخشد ليكن مواخذه شده‌ي الله تعالى را هيچ هستي از غيرالله نمي‏تواند نجات دهد.